رواية لعبه القلوب المحرمه الفصل 27 بقلم امانى سيد

دخلت صفا غرفه ماهر وحطيت الشكولا على المكتب
ـ مستر ماهر الحاجه دى جاتلى غلط 
عموماً انا استلمتها لحضرتك
ـ  بس الحاجه دى جيالك انتى يا صفا مش جايه غلط
ـ بمناسبه ايه 
ـ انى بحبك
سكتت صفا واټصدمت مره واحده كده ! بقت زى ما يكون حد خپطها صدرها مره واحده ووقعت من الصدمه 
ـ عن اذنك أنا خارجه 
ـ راحه فين استنى يا صفا
ـ لو سمحت كده ماينفعش 
ـ ليه ماينفعش 
ـ أولا المكان غير مناسب 
ثانياً الفرق بينا كبير جداً 
ثالثا لو حضرتك فاكر انى ممكن اقضيها حب واعجاب فانا اسفه انا مش من النوع ده 
رابعا 
ـ اصبرى بس حيلك حيلك عليه واسمعينى وهرد عليكى بنفس طرقتك
اولا انا حياتى كلها شغل وماليش فى العلاقات ولا التلميحات ولا هعرف المح أصلا ولا عارف الموضوع المفروض افتحه معاكى ازاى ولا اعبر عن نفسى ازاى فقولت اصارحك وزى ما تيجى 
ثانياً انا عارف انك محترمه ومش بتاعت الكلام ده 
ثالثا بكلمك هنا لانى عارف انك هترفضى نتقابل بره 
رابعا انا معجب بيكى وعايز اتقدملك 
ـ خامساً انا متولدش فى بوقى معلقه والفروق والكلام ده كله ولا ليه لازمه عندى ولا عند اهلى وفى المستقبل اكيد هحيلك حياتى كانت عامله ازاى
سادساً خلصت كلامى واتمنى اسمع رايك ودى كل الحكايه
ابتسمت صفا وبصت فى الارض باحراج 
ـ عنوانى فى السى فى ورقمى معاك ممكن تتصل بيا واخليك تكلم ماما عن ازنك
ـ طيب انتى موافقه 
اماءت برأسها وخرجت مسرعه من الغرفه 
قاعدت صفا على مكتبها وبتهز رجلها بسرعه وبتفرك ايديها فى بعض ووشها لونه احمر من الاحراج 
ـ ايه ده حد يفاجئ حد كده 
..ماتكدبيش على نفسك انتى كنتى حاسه
.. وانا هحس منين 
... كنتى حاسه وغيرانه كمان بس انتى اتصدمتى لما اتكلم معاكى عشان مكنتيش