رواية خيوط الحب الفصل الرابع والخامس بقلم جنات

اټصدمت لما سمعت صوت اللى بيتكلم وكانت بتسمعه پخوف والفون وقع منها وهى قعدت على الكنبه 
نيرة خرجت من اوضتها وشافت مامتها خاېفه وبتعيط جرت عليها مالك ياماما بتعيطى ليه
صفاء مسحت دموعها لا ياحبيبتى مټخافيش دانا كنت بقطع البصل بس 
نيرة فونك واقع على الارض ليه
صفاء تلاقيه وقع من على الترابيزه يانيرة مټخافيش تعالى ساعدينى فى المطبخ
نيرة حاضر
نورة وفيروز رجعو من مشوارهم وقابلو ايه على بابا العمارة
ايه اهلا اهلا
نورة اهلا بيكى ياايه
ايه بصت لفيروز اهلا باللى عملالنا نفسها محترمه وشريفه
فيروز انتى تقصدينى انا بكلام ده
ايه بصوت عالى اومال هكون بقصد مين ياعينيا
نورة بصت على الناس اللى وقفت وبتبص عليهم ماتتكلمى عدل ووطى صوتك ده
ايه انا هقول ايه مانتى بقيتى شبهها يابت عمى من كتر سرمحتك معاها وبقيتى قال ايه بتحبي
نورة انتى اتجننتى ياايه ايه الكلام ده
ايه مش عجبك كلامى مش دى الحقيقه يابنت عمى
فيروز انتى قصدك ايه بالفيلم اللى انتى عملاه ده 
ايه فيلم انتى شايفه كدا
فيروز اه فيلم وبايخ جدااا لانك عارفه ومتاكده اننا محترمين غصبن عنك
ايه بصوت عالى ولما الهانم المحترمه اشوفها وابن عمى ذانقها تحت السلم زى اى واحده مش متربيه بتتشقط بسهوله
فيروز بصت على الناس المتجمعين حوليهم وقربت من ايه وضړبتها بالقلم انا محترمه غصبن عن اى حد انتى فاهمه 
ايه لسه هترد 
فيروز لو فكرتى تقولى نص كلمه زياده هقطعلك لسانك الطويل اللى حضرتك فرحانه بيه ده يلا يانورة 
فيروز ونورة طلعو وايه كانت مصدومه من القلم اللى اخدته نزلت سوسن وشدتها واخدتها على شقتهم
سوسن انتى اټهبلتى فى عقلك يابت
ايه.....
سوسن انا مش قولتلك بلاش تدخلى وانا هعمل كل حاجه
ايه مقدرتش ياما اشوفه مقرب منها كدا 
سوسن تقومى تعملى الهبل اللى عملتيه ده انتى مفكرة لما يوسف يعرف بكلام ده هيسكت
ايه معرفش بقي
فيروز ونورة طلعو وكانو صفاء وهناء خرجو لانهم سمعو كل الكلام من البلكونه
هناء تعالى ياحبايب قلبي قطع لسانها عشان تقول عليكم كدا
صفاء شايفه عصبيه فيروز اهدى ياحبيبتى الناس كلها عارفه انك محترمه ومحدش هيصدق كلامها ده
هناء يلا غيرو وتعالو عشان تتغدو
فيروز انا طالعه انام لانى تعبانه
نورة وانا كمان
نورة دخلت الشقه وفيروز طلعت وكل واحده راحت على اوضتها 
هناء بصت لصفاء مالك ياصفاء
صفاء بصتلها اوى وعيطت ودخلت فى حضنها
هناء لا حول الله يارب فى ايه ياصفاء ماتخفيش محدش هيصدق اللى اتقال والله
صفاء بعدت عن حضنها ومسحت دموعها 
صفاء انا هطلع اشوفها
هناء حاضر
بليل يوسف رجع المحل وقابل عم عبده وشايفه زعلان
يوسف مالك ياراجل ياطيب اوعى يكون حد زعلك
عم عبده لا يابنى محدش زعلنى
يوسف قعد على مكتبه اومال مالك
عم عبده اصل يابنى
يوسف فى ايه ياعم عبده اتكلم على طول
عم عبده ايه بنت عمك وقفت قدام العمارة وقالت كلام مش ولابد عن نورة وفيروز والناس كلهم كانو متجمعين وبيسمعو وفيروز ضړبتها بالقلم 
يوسف قام وقف كلام ايه ده
عم عبده قاله على كل اللى حصل
يوسف خرج بعصبيه من المحل وطلع العمارة وخبط على باب شقه عمه بقوة 
صفاء وهناء كل واحده خرجت من شقتها لما سمعو صوت الخبط وراحو ليوسف ونورة وفيروز كمان كانو واقفين على باب شقتهم بيسمعو
حسن فتح الباب فى ايه يابنى
يوسف بصوت عالى بنتك فين
هناء اهدى يابنى
يوسف محدش يدخل ابدااا
سوسن خرجت هى وايه اللى ھتموت من الړعب
سوسن فى ايه يايوسف ايه الدوشه دى
يوسف قرب من ايه انتى قد الكلام اللى قولتيه قدام الناس تحت ده
ايه.....
يوسف الكلام