رواية لعبه القلوب المحرمه الفصل الأول بقلم امانى سيد

خاېفه ماما يجرالها حاجه اطلق وأنا لسه عروسه 
آمال هتستحملى كده 
مش عارفه يا صفا مش عارفه 
اثناء كلامهم فتحت حماتها الباب ودخلت عليهم واتكلمت بعنجهيه 
انتى يا ختى مش وراكى شغل بيت هتفضل. قاعده كده كتير اونى يلا اعملى حلويات وعشا اخواتى جايين دلوقتي 
اتكلمت صفا بالنيابه عن اختها 
هو البيت كله مافيهوش غير مروه عندك بناتك وعندك مراتات ولادك يساعدوا معاها 
وانتى مالك انتى بتتحشرى ليه مش عاجبك ياختى خدى اختك معاها مش كفايه ابنى عايش فى هم معاها 
لو سمحت اتكلمى باسلوب احسن من كده واعتبريها زى بنتك 
بعد الشړ على بناتى إنتى مالك ومالهم يلا يا مروه قومى بدل ما اكلم ايمن واخليه يشوف شغله معاكى 
روحى يا حماتى وانا جايه وراكى 
مشيت حماتها وهى بتبرطم بالكلام وبصت مروه لصفا بقله حيله 
ةمشى يا صفا واعتبرى نفسك ماسمعتيش حاجه 
ازاى يا مروه قومى لمى هدومك وتعالى معايا 
مش هينفع وبناته ذنبهم ايه انا لو سبتهم محدش هيهتم بيهم 
وأنتى ذنبك إيه 
مش هينفع يا صفا خلينى صابره يمكن يحس بيا 
مش هيحس يا مروه مش هيحس 
وماما يا صفا افرضى حصلها حاجه اعيش بذنبها أرجوكى يا صفا كأنك ماشوفتيش حاجه ويلا بقى عشان متأخرش 
قامت صفا ومشيت وهى متضايقه عشان اختها ومش عارفه تعمل ايه أو تساعدها إزاى 
فى بيت حمات مروه كانت قاعده مع اولادها وبيتفرجوا على المسلسل 
دخلت مروه على المطبخ عشان تجهز اللى حماتها طلبته منها وهى واقفه فى المطبخ دخلوا عليها بنات جوزها 
ماما احنا جعانين 
حاضر حبايبى اقعدوا وحالا الاكل هيجهز 
دخلت عليها اخت ايمن الصغيره 
بقولك يا مروه عايزه كوبايه نسكافيه ومنى وماما عايزين قهوه 
اعملى انتى يا ندى انا يحضر العشا وبأكل الولاد ومشغوله غير المطبخ اللى بنضفه 
اتعدلى يا مروه وسيبى اللى وراكى واعملى اللى بنقولك عليه وارجعى كملى 
سابتها وخرجت ووقفت مروه تبص فى اثرها بعيون دامعه 
جهزت اللى طلبوه منها وخرجت تقدم المشاريب اتفاجئت بسلايفها نزلوا 
حطت القهوه والنسكافيه وجت تدخل وقفتها سلفتها 
مروه اعمليلى كوبايه شاى 
قومى اعملى لنفسك انا مشغوله 
تكلمت منى بعصبيه 
هو انتى ايه حكايتك انهارده كل اما حد يقولك اعمليلى حاجه تقولى مشغوله ماتسيبى اللى فى ايدك وتعملى 
أنا تعبت ومحدش بيساعدنى منكم حرام عليكم انتوا خمس ستات انا هنا بخدمكم بولادكم واجوازكم تعبت حد يساعدنى حرام عليكم قصص وروايات أمانى سيد 
قامت حامتها ومسكتها من شعرها 
ماتتعظلى يا بت صوتك بيطلع ليه 
احنا جوزناكى ايمن عشان تبقى خدامه هنا ايمن مش معتبرك مراته أصلا 
وامك نفسها عارفه بكده وما صدقت تخلص منك بعتتك بشنطه هدومك ومطلبتوش حتى يغير العفش ووافقتى تتجوزى على عفش مراته القديمه
مروه وقفت متسمرة في مكانها كلام حماتها كان لسه بيرن