رواية لعبه القلوب المحرمه الفصل السابع بقلم امانى سيد
وطت راضيه تبوس رجل حماتها وهى بټعيط
ابوس رجلك بلاش تخليه يعمل كده وانا موافقه اشتغل خدامه ليكم كلكم
إذا كان هو مش طايقنى دلوقتي آمال لو اتجوز غيرى هيعمل ايه فيه وفى ابنه
مايخصناش انتى بالنسبالى دورك كده انتهى وهتعيشى زى منا ما أقولك أو الباب يفوت جمل وتاخدى ابنك معاكى وابقى ورينى هتعيشى ازاى
رمت كلامها وخرجت هى وسلفتها
قعدت راضيه على الارض تبكى پقهر محدش حاسس بيها وابنها صغير يادوب ٨ سنوات ذنبه ايه يسمع ويشوف كل ده
ليه مايبقاش زى ولاد عمه
قررت انها هتروح تتكلم مع حماها الحاج عابدين لعلى وعسى يقدر يساعدها
مر يوم واتنين مكنتش عارفه تكلمه طول الوقت حواليه اولاده
تالت يوم كانت بتحضر الغدا وهى بتحطه على السفره شاورت للحاج انها عايزه تكمله
ناداها الحاج عشان يكلمها وطلب من اولاده انهم يخرجوا من الاوضه عشان تتكلم براحتها
تعالى يا راضيه يا بنتى اقعدى مالك حد مزعلك
عامر يا حاج عايز يتجوز عليا
انا لما كلمته قالولى انك راضيه يا راضيه عشان كده لما شاورتيلى دلوقتي قولت افهم منك
سا حاج عامر طول الوقت بيعاملنى وحش والحاجة احسان بتعاملنى زى الخدم لانها معتبرانى كده وقالتهالى بصريح العباره انتى خدامه لينا لان الحاج بيرفض يدخل حد غريب
هى قالتلك كده انا هشوف شغلى معاها
لا يا حاج عابدين ابوس ايدك مش عايزاها تحطنى فى دماغها اكتر لانها هتسخن عليا ابنها وهيبهدلنى
طيب انتى عايزه ايه يا راضيه نلغى جوازته
لأ يا حاج انا عايزاك تساعدنى امشى من هنا وتجبلى أى شغلانه بره اصرف بيها على ابنى
انا فكرت ختى لو منعت الجوازه المره دى هو مش هيسبنى فى حالى وهيدور على غيرها و فى الاخر أنا اللى هشيل الطين
وتفتكرى أنا ممكن اسيبك تخرجى بحفيدى يتربى بعيد عنه وحد غيرى يصرف عليه
مش احسن ما يطلع منبوذ ويكره الكل وهو شايف امته بتتهان وتتظلم كل يوم
طيب يا راضيه انا هساعدك بس ادينى كام يوم كده ولو حد سالك عن حاجه قوللهم الحاج كان بيسالنى راضيه عن جوازه عامر ولا لا وانا قولت اه
حاضر يا معلم
خرج عابدين وخلفه راضيه وجواه حاسس أنه عايش مع ناس غريبه ماعندهمش مانع يظلموا وياكلوا حق غيرهم وقرر إنه يعيد تربيتهم بس بعد ما يضمن لراضيه وابنها مكان بعيد يعيشوا فيه بأمان
نظرات الجميع اليها نظرات توعد
بصلهم الحاج عابدين بضحكه خبيثه
أنا كنت بسأل راضيه عن رأيها فى جوازه عامر وهى وافقت يبقى خلاص على خيره الله
بصوا كلهم لبعض پصدمه حاسيين إن فيه حاجه غلط بس
مايقدروش يتكلموا فى وجود الحاج عابدين
قعد الحاج عابدين على السفره زى كل يوم من غير ما يعلق او يتكلم فى أى
