رواية لعبه القلوب المحرمه الفصل التاسع بقلم امانى سيد

للمعلم عزيز أنا كنت فاكر كده وقولت هروح أشوف البيت ولو مكنش باعه نرجع نعيش فيه مره تانيه لكن طلع فعلا بايعه والمعلم عزيز بيوضبه وهيسكن فيه 
طيب ابوك فين كل ده 
مش عارف وحاولت أسأل حد من الصبيان اللى شغالين محدش بيتكلم خالص 
اتكلمت زوجته بتخمين 
أنا حاسه إن ابوكم اتجوز مش عارفه ليه 
وقفت حماتها وكلمتها پغضب 
انتى اتهيلتى يا بت انتى ولا ايه المعلم عابدين مايعملش كده 
أنا بخمنويا حماتى امال هو عايش فين ولا بيعمل ايه والفلوس اللى منعها عن ولاده دى وداها فين 
سكتت الحاجه جملات تفكر فى فى كلام مرات ابنها وقررت انها تلبس وتروحله بنفسها 
وفعلا لبست عبايتها وراح معاهة ابنها الكبير 
وصلت المحل بتاع المعلم مكنش موجود سألت عليه العمال محدش فيهم قدر يديها أى معلومه 
دلخت مكتبه وقابلت بره السكرتير 
المعلم فين 
معرفش يا حاجه 
ايه بطل يجيى ولا ايه وبعدين مين ماسك الشغل بداله 
الشغل ماسكه استاذ منصور فى غياب المعلم 
طيب بص بقى أنا عارفه إنك عارف مكانه عايزاك تتصل بيه دلوقتي وتعرفه أنى مش همشى من هنا غير لما يجيى دلوقتي أنت سامع وانت كمان مش هتروح انهارده غير لما اقابله 
دخلت جملات المكتب استنت المعلم ووقف السكرتير يفكر هل فعلا يتصل بيه ويبلغه ولا يستنى لحد ما تزهق وتمشى 
قرر يستنى فتره يشوف رد فعلها وبعدين يتصل بيه على تليفون بيته الجديد فى الوقت ده مكنش لسه ظهرت الموبايلات  
فى منزل الحاج عابدين الجديد كان قاعد بيتغدى مع مراته الجديدة فى بيته الجديد 
تسلم ايدك يا صفاء الاكل جميل بقالى كتير مكلتش اكل حلو كده من ساعه ما راضيه سابت البيت ومشيت 
ألف هنا على قلبك يا معلم كفايه وقفتك معايا لولاك كنت أنا وعيالى اترمينا فى الشارع 
ماتقوليش كده يا صفاء انتى تستاهلى كل خير وواقفتك فى الشارع هتخليكى مطمع لناس ولا تسوى 
طيب افرض مراتك وولادك عرفوا هيعملوا
ولا يقدروا يعملوا حاجه دى عيال خايبه تربيه امهم الوحيد كان فى أمل ابن عامر شعيب كان عيل أه بس تحسيه راجل فى نفسه 
طيب وانت هتسيبه كده 
لأ طبعا انا سايبه عند سليمان ده واحد قريبى هيفضل عايش معاهم لحد ما يكبر وانا ناوى اساعده من دلوقتي 
ازاى يا معلم وهو ماينفعش يورثك اللى يورثك ابنك ايه ناوى تبيع كل حاجه ليه 
لأ طبعا مش هعمل كده ولو عملت كده ولادى ممكن ېقتلوه ووقتها ابقى رميته فى الڼار
طيب ناوى تعمل ايه 
بعدين لما الموضوع يتم الأول 
طيب انا خاېفه ولادك ومراتك يعرفوا اننا اتجوزنا وقتها يعملوا مشكله او يأذوا البنات 
اهدى يا صفاء ومټخافيش محدش هيقدر يعملك حاجه طول منا عايش الا صحيح