رواية لعبه القلوب المحرمه الفصل 17 بقلم امانى سيد

قرب منها ماهر بخضه من شكلها وهى مسكت فيه وبعدها فقدت الوعى من الالم . حاول ماهر يفوقها لكن يدون جدول 
نادى بصوت عالى على شعيب وخرج شعيب بسرعه على صوت ماهر
فى ايه يا ماهر 
البنت تعبانه اوى وسخنه وفاقده الوعى انا هاخدها على المستشفى ازاى جت الشغل بالمنظر ده وانت إزاى شوفتها تعبانه ومخلتهاش تمشى 
اهدى يا ماهر انا مش ببصلها ولا بركز فى شكلها 
عموما هاجى معاك نوديها المستشفى 
لأ اختها تحت هاخدها معايا وشوف حد يمسك غيرها 
شالها ماهر ونزل جرى بيها وشعيب اتصل على احد الموظفين عشان يمسك بدل مروه 
نزل ماهر وهو شايل صفا شافته مروه جريت عليه وهى مخضوضه من شكل اختها 
فى ايه حصل ايه 
مش عارف هى كانت تعبانه 
أه امبارح بس 
.وسكتت اتحرجت تقوله أنها كانت شاكه انها البيريود 
بس ايه ساكته ليه 
معرفش معرفش قالتها وهى بټعيط 
سابها ماهر وخرج على بره وهو مازال شايل صفا وخرجت مروه تجرى وراه وقف ماهر قصاد العربيه وطلب من مروره تخرج المفاتيح من جيبه عشان تفتح العربيه 
حطت مروه اديها فى جيبه برعشه وسحبت المفاتيح وفتحت العربيه 
حط ماهر صفا فى الكرسى الخلفى وجنبها قعدت مروه اللى فضلت تحاول تفوق فيها 
وصلوا المستشفى وشالها ودخل بيها وجريوا عليه الممرضات والدكاتره واخدوها عشان يسعفوها 
ووبعدها عملوا الاشعه المطلوبه والتحاليل وخرجوا ليهم بره 
قرب ماهر من الدكتور اول ما خرج من غرفه الطوارئ 
خير يا دكتور مالها
الزايده اڼفجرت ولازم تدخل عمليات دلوقتي 
اڼهارت مروه پبكاء وهى مش عارفه تعمل ايه ولا تتصرف ازاى ... ولا قادره حتى تاخد موقف تسأل ولولا ماهر مكنتش هتعرف تروح فين ولا تيجى منين 
رجت مروه قعدت على كرسى بعيد عن ماهر وفضلت ټعيط على اختها وعلى نفسها وقله حيلتها أنها مش قادره تعمل أى حاجة ... حتى مش عارفه تتصل تقول لامها ولا لأ مش عارفه تاخد قرار فى حاجة.
تم تجهيز صفا ودخلوها غرفه العمليات 
وبعد مرور ساعتين اتصل شعيب بماهر وجاله المستشفى 
وصل شعيب المستشفى ولسه هيحاسي لقى ماهر دافع الحساب ومخلص كل الإجراءات 
سأل عن مكانهم وتوجه بعد كده قدام غرفه العمليات واتفاجئ بشكل مروه اللى جسمها بيترعش وداخله فى حالة اڼهيار وناهر مش مركز معاها واقف بعيد بيشرب سېجاره وبيتكلم بعصبيه فى الموبايل 
قرب شعيب من مروه وطبطب على كتفها لقى جسمها كله اتنفض اكتر ظن شعيب إن ممكن تكون صفا ماټت وده اللى وصل مروه للحاله دى ومخلى ماهر عصبى كده 
سألها شعيب بحرص
خير يا مروه مالها صفا 
حست مروه بأمان لما شافته مس عارفه سببه لكن هى حست بيه يمكن عشان مواقفه معاها قبل كده 
اتكلمت بشحتفه وصوتها بيخرج بالعافيه خلتوقلب شعيب وجعوا على منظرها 
الدكاتره قالوا الزايده اڼفجرت ودخلت