رواية شمس تتحدى الغيوم الفصل الثانى وعشرون بقلم عبير سليم
كنت لسه حطلع اشوفها مالها.
حسن مجنونه حتقولي ايه ربنا رزقنى بواحده مجنونه ليه وليه شافتنى واقف مع واحده من السياح انا عاوز اعرف هى مش عارفه انى زفت مرشد سياحى يبقى في ايه يعنى هى شافت ايه تتفاجئ بيه واقف معاها قدام البحر وقدام الناس كلها فين المشكله تقوم ترميلي الدبله وتطلع تجري كده
عمرمعلش يااستاذ حسن هى إيمان كده تطلع تطلع وتنزل على مفيش هو انت مش عارفها يعنى
حسن مين ده ياشمس
شمس بشمهندس عمر صاحب الشركه واللى احنا جايين معاه
حسن اهلا وسهلا يابشمهندس معلش والله كان نفسي اقابلكم فى ظروف احسن من كده بس حقول ايه بقى استغفر الله العظيم ياربي
شمس بقولك ايه انت تقعد هنا مع البشمهندس عمر وانا طلعالها ومش حنزل غير وهى فى ايدي
يجلس حسن مع عمر ويتحدثان سويا وبالفعل بعد قليل تنزل شمس وفى ايدها إيمان
شمس
حسن ايمان اهيه اتفضلوا بقى عيشوا حياتكم مع بعض
حسن ينفع التهريج اللى حصل ده ثم ازاى يطاوعك قلبك انك تقلعى الدبله من صوبعك كده
إيمان ياسلام يعنى عاوزنى كنت اشوف اللى شفته ده واصقفلك مش كده
حسن يابنتي شغل شغل ياناس افهمها ازاى دى
إيمان لاء انا مليش دعوة انا مش عاوزاك تشوف حد غيري
حسنطب مانا مبشوفش حد غيرك ياقلبي
إيمان ياسلام يابصباص يابوعين زايغه ده انت كنت واقف معاها وعبنك حتطلع عليها
حسن انا وربنا ماحصل وهو انا فى واحده ممكن تحرك مشاعري غيرك انتى يابيضه يامجنونه ياام شعر اصفر
ايمان هههههههههه هو فين الشعر الاصفر ده انا شعري اسود وصبغاه اصفر
حسن وايه يعنى المهم انى شايفه اصفر بحبك ياقدري
إيمان وانا بحبك يا اخرة صبري
حسن وهو يضع الدبله فى اصبعهاالدبله دى حتطلع مرة واحده بس يوم ماتتنقل على الصوبع اللى فى ايدك الشمال غير كده لاء انتى فاهمه احسن ودينى اۏلع فيكى يازفته انتى
إيمان بتحبنى اوى كده ياسونه
حسن بحبك بس ده انا بعشق امك الله يخرببيتك على بيت اليوم اللى شفت وشك فيه
إيمان بقى كده طب انا مقموصه
حسن لا تتقمصي ده ايه طب ده انا حفسحك فسح عمرك مااتفسحتيها فى حياتك
إيمان بجد ياحسونتى
حسن طبعا ياروح قلب حسونتك
اما بقى عمر وشمس كانوابيتفرجوا عليهم وعمالين يضحكواعلى منظرهم هما الاتنين ويبصوا لبعض ويضحكوا
وفعلا صدقت ايمان لما قالت ليزيد ان لما عمر وشمس يشوفوها هى وحسن وهما هايمانين مع بعض والحب مولع فى الدرا قلوبهم حتحس بالحب والغيرة
وبدا عمر وشمس يبصوا لبعض ويضحكوا على الاتنين المجانين اللى واقفين عمالين يتغازلوا في بعض وكأنهم فى كوكب لوحديهم
بصوا بقى ياجماعه انا كتبت الفصل ده وانا تقريبا بجرى وحسه ان حد بيجري ورايا معلش ياحبايبي لو كنت اتاخرت عليكم ظروف والله وقلت وربنا ماحنام ولا يغمضلي جفن غير لما انزلهم البارت الأول معلش بقى لو كان فيه شوية لخبطه اصلي كنت مستعجله اوى وانا بكتبه
بس ان شاء الله البارتالجاى حيعجبكم اوى اوى
ونشوف بقى ايمان ومغامراتها فشرم وياترى الهدف حيتحقق واللا لاء
وحنعرف كمان حاجات كتير عن عمار تمام ياحبايبي ياللا بقى حنشرلكم الفصل بسرعه واخد السرير بالاحضان
