رواية لعبه القلوب المحرمه الفصل السادس بقلم امانى سيد

حد معاه فلوس هو اللى ساعدها تعمل كده 
تفتكرى يا أما 
أه طبعا طيب ايه رأيك بقى لاخلى اللى يسوى واللى مايسواش يجيب سيرتها ووقتها هتيجى تترجانى اخايك ترجعها تانى 
ووقتها برضوا مش هرجعها تانى أنا عايز أخد حقى منها 
أنا موافق اعملى كده 
فى مكان اول مره نروحه كانت شرين قاعده على اليخت مع اصحابها ولقت تليفونها بيرن أكتر من مره برقم غريب 
وقفت شرين فى مكان بعيد هادى وردت على التليفون 
الو مين معايا 
انا نهى سكرتيره شعيب بيه 
خير يا نهى فى حاجة حصلت 
كنت عايزه اكلم حضرتك فى حاجة حصلت بس مش عايزاكى تجيبى سيره لشعيب بيه انى بلغتك وانا اوعدك هفضل عينك فى الشركه هناك 
بعدت شرين اكتر ووقفت فى مكان اهدى 
اتكلمى يا نهى انا سمعاكى 
بصراحه كده شعيب بيه ادانى اجازه عشان يخلى البنت بتاعت الاستقبال تمسك مكانى 
مايمكن مش عايزك وبيمشيكى بالذوق 
لأ لانه قالى هتاخدى اجازه شهرين يمكن اكتر يمكن أقل ومرتبك هيمشى زى ما هو ولو احتاجتك قبل كده هترجعى تانى وفعلا جابها ومسكت الشغل .
شكلها ايه البت دى 
بت عاديه كده وبسيطه بس شكلها حلو وشكلها من النوع اللى بيستغل جمالها والله أعلم هى وصلت لكده ازاى حضرتك عارفه شعيب بيه مابيتكلمش مع أى حد من الموظفين 
تمام يا نها أنا هتصرف ولو فى جديد بلغينى 
حاضر إنتى تؤمرى 
رجعت شرين وقفت مكانها مره تانيه وبتفكر فى كلام نهى 
قريت منها ميار خطيبه هشام وصحبتها 
مالك يا بنتى وشك قلب كده ليه 
أبدا يا ستى شكل شعيب عجبته واحده وعايز يقضى معاها يومين 
عادى يا شرين منا عارفه امى طول منا هنا هشام أكيد مقضيها 
بس لما تكون البت فقيره وبتبص لفوق الوضع بيختلف بتعمله المستحيل عشان تاكل عقله وهو بيبقى عايز يعيش دور البطل وهى دور الضحيه 
إنما لما ياخدولهم يومين مع ناس شبهه اللى انتى شيفاهم دول الخلاص منهم بيكون سهل 
طيب وانتى هتعملى ايه 
هسيبه يومين تلاته وانزل اشوف الوضع ايه واحاول اخد كل وقته 
ايه ده وهتسبينا لواحدنا 
الصيف لسه طويل يا ميار مش هيجرى حاجه لو غبت اسبوع ولا اتنين 
إيه رأيك تنزلى معايا 
الجو هنا تحفه هنزل القاهره فى الحر ده 
يا ستى نبقى نخرج بليل بقى على الأقل تشوفى هشام بيعط فين 
لأ روحى انتى وانا هحصلك 
دانتى رخمه ابقى افتكريها
فى الشركه كان شعيب قاعد وبيفتكر أيام زمان 
كان طفل صغير وكانوا عايشين فى بيت عيله رغم إن والده وجده واعمامه ظروفهم الماديه عاليه إلا انهم كانوا طباعهم قديمه كانوا كلهم عايشين فى بيت عيله 
مامته كانت اصغرهم فى السن كانت حلوه وكان كل سلايفها بيغيروا منها ودايما فى كل