رواية رفيف قلبي البارت 14بقلم نجلاء عبد الظاهر

آسر بتوتر ودقات قلبة بقت عاالية يقسم ان ضربات قلبة كانت مسموعه لرفيف من قوتها ققصدك اى 
رفيف بجمود طلقنى 
آسر اټصدم من الكلمة بص فى عيونها أكيد مش تقصديها صح يارفيف قلبى صح قوليلى إنك مش هتسبينى 
رفيف بجمود أنت اللى اختارت نهاية علاقتنا 
آسر هز رأسة بنفى لا متقوليش كدا أنتى مش هتسبينى 
أكيد
آسر بندم أنا عارف إن مكنش ينفع اقولك كلمه زى دى بس ڠصب عنى انتى لازم تعذرينى اللى شوفته مش عايز يطلع من دماغى وشاور على آدم كل ما أشوفة بفتكر كل حاجه
رفيف حست بندم واللى اتعرضلة مكنش سهل ابدا وتلقائى عيونها رأحت على آدم 
آدم كان بيسمع وساكت كأنه مش موجود وعيونة مثبته على صاحب عمره واخوه وشريكة وببفتكر اليوم اللى خسر فية حببتة وصاحب عمرة 
رفيف بدموع وندم انا مش سهل عليا اسيبك بس ازاى قلبك طاوعك تنطق الكلمة بالسهولة دى 
آسر بندم علشان غبى مبفهمش وبعد عنها 
آسر بسرعة استنى دقيقتين وراجع.... ومشى 
رفيف راحت عند آدم اللى متابع آسر بعيونة 
آدم من غير ولا كلمة
آدم متقلقيش أنا كويس ياحببتى روحى يلا جوزك جاى وهيتضايق لو لقيكى جمبى 
رفيف آدم حبيبى أنت اخويا ومفيش مخلوق يقدر يبعدنى عنك وبعدت عن حضنه وكملت بتوتر آدم ههو انت خنت آسر بجد 
آدم بصلها وإبتسم بكسرةهتصدقينى لو قولتلك مش عارف 
مش عارف اى اللى حصل فى اليوم دا حياتى كلها اټدمرت
دا كان يوم ۏفاة نغم وقتها انا خرجت من المستشفى كنت ضايع ومش حاسس بنفسى انا كنت ماشى بلف فى الشوارع وفجاءة ظهرت روان معرفش طلعتلى منين انا مش فاكر اى حاجه بعد كدا غير وآسر بيكسر الباب
وكمل بدموع 
يعنى اثبات ان انا خنت حببتى وصاحب عمرى فى أسوء فترة فى حياته
آسر وقتها كان وصل وسمع كل كلام آدم وبدأ يفتكر اللى حصل فى اليوم دا 
هو كان فى المستشفى وفجاءة جالة رساله فيها صور لروان وادم فى اوضاع مش كويسة ورسالة بعدها مكتوب فيها الحق حببتك بتخونك مع صاحب عمرك وفيها العنوان
آسر بجمود يلا رفيف عمى بقا كويس أنا