رواية شمس تتحدى الغيوم الفصل الثامن عشر والتاسع عشر والعشرين بقلم عبير سليم

عليها
اما يزيد فينظر لها ويتحدث اليها وهو يضحكبرافو عليكى
إيمان عجبتك ياباشا
يزيدعجبتينى اوى بس خفى شويه انا مش ضامنه ده ممكن يشيلك يحدفك من الشباك
ايمان ههههههه حاضر
يخرج عمر وهو فى قمة غضبه فيقابله وجهالوجه
عماربشمهندس عمر ازيك
عمراهلا بحضرتك يا بشمهندس
عمارهو حضرتك ماشي
عمرعندى شغل وحضرتك مش ناوى تمشي والا ايه
عمارحطمن على شمس وامشي على طول
عمربقت كويسة الحمد لله
عمارالحمد لله
عمرعن اذنك ويتحرك من امامه وهو يسب ويلعن ويتحدث الى نفسهفى ايه مالك ايه اللى مضايقك من وجوده اوى كده
مش عارف مش عارف مالي بس انا مش عاوزه ييجى ناحيتها ولا يكونله علاقه بيها من أساسه
بينما فى الداخل يتحدث اليهم عمارالحمد لله انى اطمنت عليكى وان شاء الله حنتقابل قريب
شمس ان شاء الله يا بشمهندس
يزيدطب استنى حروح بس الحسابات وارجعلك على طول
عمار حسابات ايه يابشمهندس حضرتك بتشتمني واللا ايه
يزيدليه بس كده مش كفايه انك انت اللى انقذتها
عمارعيب يابشمهندس ده حضرتك كلك ذوق حتى ودى اقل حاجه ممكن اعملها لشمس
يزيد وهو يسلم عليهجميلك ده حيفضل فى رقبتنا العمر كله
عمار ليه كل ده انا معملتش حاجه
يزيدمعملتش حاجه انت عملت كل حاجه ربنا يقدرنا ونردلك الجميل ده
عمارنتقابل ان شاء الله على خير سلام عليكم ويسلم على الجميع بحرارة
سناء انا حستناك ان شاء الله زى ماوعدتنى
عماران شاء الله يا امى
يخرج معه يزيد لتوصيله للخارج بينما تدعو سناء له الله ان ينجيه من كل شړ
يدخل الشركه وهو لايطيق أن يتحدث إليه أحد فيجدها فى وجهه فيحيد النظر عنها ويتجه نحو مكتبه مباشرة 
فتشعر بالڠضب تجاه ردة فعله عندما رآها فهى لم تعهده الا ضاحكا مبتسما فى وجهها دائما
فتقرر الذهاب نحو مكتبه من باب معرفة مااذا كان هناك سبب لضيقه تأخذ فنجانا من القهوة وتهندم من نفسها وتطرق الباب عليه ثم تقوم بفتحه
صباح الفل يا بشمهندس
عمرصباح النور يا مياده
مياده وهى تقترب منه باڠراء لقيتك داخل وشكلك مش مظبوط قلت اكيد محتاج فنجان قهوة
عمر وهو ينظر إليها وكأنه يعلمها بأنه يعلم مايدور بخلدها ويفهمها جيدا ولكنه فى ذات الحين غير متضايق من تلك الافعالانا فعلا كنت محتاج فنجان الفهوة ده اوى تسلم ايدك يامياده
ميادهبألف هنا
عمرماشي يامياده ممكن تتفضلى تشوفى شغلك عشان انا عندى شغل دلوقتي
مياده اه ماشي بس كنت عاوزة اتكلم معاك
عمربعدين يامياده ياللا اتفضلى دلوقتى
تخرج مياده بينما ينظر عليها وهو يبتسم فى قرارة نفسه وياخذ رشفه من القهوة ويضعها على المكتب ويبدأ فى التفكير فى ذلك الملاك الذى بدأ يتسلل الى داخل قلبه من غير أن يشعر بذلك او يرتب له
وعلى الحانب الاخر نجد عاشقا اخر يقف امام باب الخروج للجامعه يقف ولا يعرف لما يقف فى هذا المكان ومن المفترض أن يكون الان بالشركه حتى انه لايعلم مافائدة وقوفه هكذا فهو لايعلم مااذا كانت بالداخل ام خرجت ام لم تذهب من الاساس
ياربي ماذا افعل فلقد اصاب سهم الهوى قلبي ولكن متى ستحن هى على ذلك القلب الذى اهلكه حبه لها متى سيشعر قلبها بهذا المحب الذى عذبه حبه لها
يقف فترة دون جدوى ثم يقرر ان بعود مرة ثانيه الى محل عمله
بينما كانت هى وصديقتها فى نادى اخر يقدمون فيه ويملئون بياناتهم الشخصيه بعد ان قررا ذلك
عهدنونه إيه رأيك في الجيم ده
حنينكويس ياعهد
عهد طب بقولك ايه تيجى نروح ناكل فى اى مكان انا مش عاوزة اروح دلوقتى
حنين غريبه يعنى ده انتى كل يوم مابتصدقى نخلص وتجرى على البيت
عهد ايوة فعلا بس مش عارفه ليه عاوزة اتاخر النهارده نفسي اشوف غيابي حيفرق معاه واللا لاء
حنين ماشي ياستى ياللا بينا
فى شقة وليد وأمل
يجلس وليد على الكرسي المتحرك وعلى قدمه ولده زياد يهدهده ويضحك له الصغير ضحكات تذيب القلب وتنسي مابه من أحزان بينما كانت أمل بداخل المطبخ تصنع لهم الطعام
فجاة يعلن جرس الباب عن قادم إليهم فتجدحبيبه ام جنى جارتهم
أمل اهلا ياحبيبه اتفضلي
حبيبهازيك يااموله عامله ايه ياحبيبتى
أمل الحمد لله والله ماتدخلى ياحبيبه واقفه كده ليه
حبببه انتى شكلك مش فاضيه
أمل بعمل الغدا ماتدخلى يابنتى هو انتى غريبه
حبيبه لا مش عاوزة اعطلك حبقى اجيلك كمان شويه او بصي لما وليد ينام ابقى نادى علية عاوزة اتكلم معاكى شويه ومش عاوزاه يسمعنى
املخير ياحبيبتى قلقتينى فى حاجه
حبيبهابقى نادينى بس ولما اجى حبقى اقولك
املطيب ماشي حاضر هو متعود يتغدى ويريح شويه وبعد كده حنادى عليكى
تغلق الباب وتدخل
وليدمالها ام جنى يا امل مدخلتش ليه فى حاجه 
املوالله مااعرف ياوليد بتقول عاوزانى فحاجه معرفش مالها
انا حروح اكمل الاكل
وليدروحى ياامل
بعد مرور حوالى ساعتين تجلس حبيبه ام جنى مع امل
املمالك بقى ياحبيبه فى ايه ياحبيبتى
حبيبه وهى تبكى مخنوقه اوى ياامل ومش عارفه اتكلم مع مين مفيش حد عاوز يسمعنى ولا فى حد حاسس بية انا عارفه ان اللى فيكى مكفيكى ومش ناقصانى انا كمان بس والله ملقيت حد غيرك اشتكيله همى واطلع اللى جوايا ليه بدل مانا حسه انى حنفجر وحموت
امل بعد الشړ عنك ياحبيبه ربنا يحميكى لشبابك ويخليكى لبنتك يارب فى ايه حصل ايه بس احكى ياحبيبتى فضفضي مالك فى ايه 
حبيبهتعبت تعبت خلاص ياامل ومبقتش قادرة استحمل اكتر من كده انا مش عارفه اعمله ايه اكتر من اللى انا بعمله ده انا قايداله صوابعى العشرة شمع مخلية بيته زى الفل وانا والله مبهملش فنفسي خالص ودايما بستحمى وبهتم بنفسي
وحتى البت بنيمها قبل مايرجع اقول عشان بردو لما بيرجع بيكون تعبان وعاوز يستريح ومينفعش ييجى يلاقى البت بتزن وبتعيط وادخل اغير هدومى واقعد استناه
وبردو مفيش فايده تعبت منه ومن قرفه خلاص والله العظيم ماقادرة مش قادرة استحمله اكتر من كده
املطب بس عشان خاطرى ياحبيبه متعمليش فى نفسك كده اهدى شويه ياحبيبتى
طب هو مزعلك فى ايه طيب عملك ايه
حبيبه بيشتمنى ويضربنى ويهيننى ومبيستحملش منى الكلمه وعلى طول مش طايقنى ولا طايق البنت طب كان بيتجوز وبيخلف ليه لما هو مش عاوزنا
واجى على نفسي واقول معلش لكن لحد امتى انا تعبت منه خلاص كل يوم يتغدى ويخرج يفضل قاعد عالقهوة لحد نص الليل ولو محتاجه حاجه واللا البنت كان فيها حاجه وكلمته يقوللى انزلى انتى اتصرفي انا قاعد مع صحابي
ويرجع مش طايقنا وكل كلمه يقوللى هو انتى فاكرة نفسك ست ده انتى تحمدى ربنا انى اتجوزتك من أساسه روحى شوفى الستات اللى تفتح النفس
أمل ضړب إيه وإهانة ايه لا الكلام ده ميتسكتش عليه وبعدين يعنى ايه انتى فاكرة نفسك ست دى لا ياحبيبه ده انتى ست وست الستات كمان هو كان يطول ضافرك واللا ايه عالاقل انتى متعلمه ومعاكى دبلوم لكن هو يادوب كل اللى حيلته شهادة الميلاد
وبعدين ده انتى ماشاء الله عليكى زى الفل ونضيفه فنفسك وفبيتك ومش مخلياه عاوز حاجه
بصي ياحبيبه انا مش بقويكى عليه ولا عاوزالك خړاب البيت لكن اللى زى جوزك ده لازم حد يقف له عشان ميتماداش فيها
حبيبه حد حد مين اللى حيقفلى ياامل انا لما قلت لاهلى قالولى كل واحده