رواية شمس تتحدى الغيوم الفصل الثامن عشر والتاسع عشر والعشرين بقلم عبير سليم

تعرف طبع جوزها وتمشي عليه ولازم تستحملى عشان بنتك ومعندناش حاجه اسمها تطلقى انتى عاوزة تفضحينا ويقولوا بنتهم اتطلقت
أمل يبقى ليه حق بقى يعمل كده ماهو مش لاقى حد يصده ماهو على رأي المثل قالوا لفرعون ايه فرعنك قال حكمت وظلمت وماانفتح حنك
لا ياامل اللى زى جوزك ده لو محدش عرفه غلطه حيزيد فيها ولما الراجل يلاقى محدش سائل فى مراته وسايبينه يعمل فيها مابدالهم بيدلدل رجليه ويستعبط ويسوء فيها عالاخر
واهلك طبعا زيهم زى معظم الناس اللى يفضلوا يضغطوا على بنتهم عشان تعيش لحد ياحبة عينى مايحصللها حاجه وبعد كده يقعدوا يعيطوا ويقولوا ياريت اللى جرا ماكان
بس غريبه يعنى مع ان اللى يشوفه يقول عليه راجل محترم
حبيبه هو مع الناس اللى برة كده يضحك ويتكلم بادب وكريم لكن معايا انا وبنته يكفيكى الشړ كلامه كله شتيمه وبخيل علينا مع ان ربنا كارمه من وسع لكن فالح بس يروح يضيع فلوسه على قعدة القهاوى وعلى صحابه الصيع وعالقرف اللى بيشربه معاهم 
وانا بيحاسبنى حساب الملكين وكل كلامه بمد الايد
انا تعبت خلاص ياامل تعبت والله العظيم اعمل ايه بس ياربي
أمل تحبي اخللى وليد يتكلم معاه
حبيبه لا بلاش والنبي احسن حيعرف انى اشتكيتلكم وحيبهدلنى
أمل مټخافيش ياحبيبتى وليد حيتكلم معاه من تحت لتحت كده من غير مايحسسه انك قلتى حاجه يمكن حاله يتعدل
حبيبه يارب ياامل يارب أحسن انا تعبت خلاص والله ومش قادرة اتحمل العيشه دى خلاص
أمل ربنا عنده خير ياما ادعيله ربنا يهديه
حبيبه بدعيله والله ياامل فى كل صلاة ربنا يهديه ويصلح حاله