رواية زهره لا تدبل الفصل الخامس عشر والسادس عشر والسابع عشر والثامن عشر بقلم امانى سيد

طمعتى وكنتى فاكره إن تحت القبه شيخ وطلع إن هو لا بيصرف ولا بيعمل ومراته كانت بتصرف عليه بالإضافة لاسلوبه صعب اتحمله ده كان اختيارك انتى اتحمليه انا تعب مش قادره
مش هصعب عليكى
هتصعبى عليا بس مش هقدر اعملك حاجه انا عايزه الحق اللى فاتنى واركز فى دراستى لو سمحت يا ماما لو فعلا يهمك مستقبلى سبينى مع جدى
طيب حد بيضايقك من اعملكم او مراتاتهم
لا خالص بالعكس دور رحبوا بيا
ماشى يا مايسه هسيبك براحتك بس اسألى عليا انا عارفه أنى غلطت بس خلاص بدفع نتيجه غلطى
بعد انتهاء اليوم الدراسي ذهبت زهره لتلتقى بغزل وتاخذ رأيها بموضوع ساجد لعلها تريح قلبها
جلست زهره فى احدى الكفتريات وبعدها بقليل أتت إليها غزل
خير يا زهره خضتينى فى ايه
ساجد بقاله فتره متغير معايا وبيحاول يقرب منى وانا كنت ببعد عنه وبهرب
وبعدين متابعه على صفحتى قصص وروايات أمانى سيد
انهارده طلب إنه يتجوزنى
طيب انتى رأيك ايه او قبل السؤال ده عايزه اسالك على حاجه انتى جواكى مشاعر ليه مشدوداله اصلا
مش عارفه يا غزل بشوفه بتلغبط قلبى بيدق ببقى متوتره ولما انهارده بعتلى منت عامله زى التلميذ اللى المدير عامله استدعاء ولى أمر
حلو معنى كده إن جواكى مشاعر ليه ومشاعر حلوه كمان ايه قلقك بقى
احمد.
ماله أحمد
اولا انا مش هقدر استغنى عنه
طيب طبيعى إنك مش هتسيبيه ولا هو كمان هيسيب بنته
طيب افرضى احمد رفض ماتنسيش التجربه اللى مر بيها
احمد محتاج تقديمات وتلميحات بس قبل أى حاجة لازم تعرفى هتعيشى فين عشان ماتتكلميش مع احمد وتبقى تايهه وهو وقتها هيحس إنه عبء عليكى وممكن يبعد عنك ويرجع لباباه تانى وساعتها هتخسرى كل اللى بنتيه فكرى كويس يا زهره ده قرارك ولو انتى بقيتى سعيده فى حياتك هو كمان هيبقى مبسوط
عندك حق
ذهبت زهره للمنزل وجدت احمد يتحدث بالهاتف مع ساجد ظلت بجانبه الى ان انتهى من تلك المكالمه
احمد كنت بتكلم مين وعمال تقوله حضرتك
ده مستر ساجد بيطمن عليا وبيتاكد أنى بزاكر كويس وبيشوفنى لو محتاج حاجه يشرحهالى وكده
تمام انتوا اتكلمتوا قبل كده 
اه اخدته رقمه اخر مره كنت معاكى فيها فى المدرسة وكلمنى بعدها مرتين تقريبا
انتوا اصحاب بقى
أنا بصراحه بحبه جدا ياريت بابا كان زيه كده بصراحه انا معجب بيه جدا شخصيه قويه ومدير مدرسة كبيره ومش بس كده كل الطلبه بتعمله الف حساب وبيخافوا منه رغم إنه عمره نا غلط فى حد
وهو كمان بيحبك اوى يا أحمد و متراهن عليك إنك هتطلع من الاوائل
باذن الله هطلع من الاوائل وهتبقى فخوره بيا
تركته امه وذهبت لتحضر الطعام وبالها مشغول بحديث ساجد
مر يومين على تلك الأحداث ترك بهم ساحد زهره على راحتها حتى تفكر جيدا دون ضغط منها وترك لنفسه مساحه حتى يفكر فى وضعهم بعد الزواج
وتذكر حديث والده بأن كل شئ له حل
ذهب لوالده وجلس معه
ازيك يا بابا عامل ايه انهارده
الحمد لله فى نعمه زى كل يوم
مش محتاج حاجه
لا
طيب مش حابب تسألنى فى حاجة
حاجه زى ايه
فهم ساجد ان والده يراوغه فى الحديث فقرر سؤاله بشكل مباشر
على فكره انا كلمت زهره
وهى ردها ايه
خاېفه عشان ابنها وممكن متوافقش 
صحيح مش انت قولتلى عندك طريقه
ساجد هو انت لو اتجوزت هتتجوز فين
فى الشقه اللى فوق منك على طول هبيع الفرش القديم واجدده وقعد معاها
طيب وانا هبقى هنا يعنى ممكن ابنها او بنتك يقعد معايا ونعتبر قاعدين مع بعض لكن كل واحد فى شقته يعنى ممكن تطلعوا فوق على البيات ومليكه تفضل هنا زى ماهى واوضتها موجوده
فكر ساجد في حديث وابده فهو منطقى من جهه سيكونوا اسره ومن جهه اخرى سيستطيع الفصل بينهم وباقى اليوم يقضيه بينهم او برفقتهم سويا
تصدق فكره انا بكره هكلم زهره بإذن الله
فى اليوم التالى
اتصل ساجد بزهره وطلب منها أن تحضر لمكتبه وبالفعل أتت زهره
ازيك يا زهره عامله ايه
ازيك يا مستر ساجد .
بخير طول ما انتى بخير 
فكرتى فى كلامى معاكى آخر مره 
بصراحه يا مستر ساجد انا مش هنكر أن فى مشاعر جوايا لكن ابنى عندى كل حياتى وصعب اتخلى او ابعد عنه
وانا طليت منك كده 
على فكره انا بعتبر احمد ابنى وهو ولد زمى وشاطر وانا متراهن مع نفسي عليه
طيب يعنى انا هنا
طيب انا بصراحه متلغبطه ومش قادرة احدد
على فكره يا زهره إحنا لو اتجوزنا ابنك هيعيش معاكى وهيبقى فى وسطى انا وانتى
طيب ومليكه
بصى يا زهره انا عايش مع بابا فى بيت واحد وكنت متجوز فى الشقه اللى فوقيه بالظبط عشان اراعيه ومابعدش عنه ولما مراتى توفت وبعدها ولدتى نزلت قاعدت معاه فى الشقه وبقيت شبه مقيم معاه انا ومليكه لكن شقتى فوق زى ما هى يا دوبك محتاجه توضيبات بسيطه واغير العفش ومليكه هتفضل فى اوضتها مع بابا وانا بالنهار هفضل معاها زى مانا واحمد كمان يقعد معانا ولو حابب يفضل على راحته فوق يطلع وانتى كمان اطلعى معاه يعنى الوضع هيبقى سهل كانهم جيران عايشين في عماره واحده
طيب انا أصلا معرفش احمد هيوافق ولا لاء وهل هيتقبل فكره أنى اتجوز واحد تانى غير باباه
خلينى أنا اكلمه طيب انت برضوا مافكرتش فى مليكه وممكن ترفض
مليكه بتحبك يا زهره بالعكس هتفرح لما تعرف إنك هتقعدى معاها مليكه انا مش قلقان منها وكمان مش قلقان من احمد
طيب سبلى فرصه اكلمه وافكر تانى
هل احمد هيتقبل الوضع وممكن يوافق 
هل سعاد هتكمل مع رأفت 
يتبع.
الثامنة عشر زهرة لا تدبل  
ساجد لو سمحت ممكن طيب نعدى الفتره دى عشان خاطر امتحانات الاولاد انا خاېفه انها تأثر عليهم وأحمد يفتكر انك بتعمل كده معاه عشان خاطر ليك اهداف تانيه
صدقينى انا لما وعدت احمد واتقربت منه مكنش فى دماغى خالص ارتباط انا فعلا حبيت احمد وحسيته راجل
وهو كمان بيحبك اوى و واخدك قدوه ليه
ومليكه برضوا بتحبك اوى وواثق انها هتتقبل الموضوع
خلاص إحنا نأجل اى كلام لحد ما الامتحانات تخلص كلها شهر وهتخلص بإذن الله
خلاص موافق طالما انتى موافقه أنا هستناكى إن شاء الله العمر كله
ابتسمت زهره بخجل وتركته وذهبت للخارج
نظر ساجد فى أثرها بابتسامه مرسومه على وجهه
غادرت الابتسامه بمجرد دخول مى المكتب
مستر ساجد ازى حضرتك
أهلا يا استاذه مى اتفضلى خير
انا جايه اعتذرلك عن الموقف السخيف اللى عملته وعايزه اقطع الاجازه وارجع للشغل انا عارفه انكم داخلين فتره امتحانات ومحتاجينى معاكم
مين قالك اننا محتاجينك معانا
انا عارفه إن وقت الامتحانات حضرتك بتكون محتاج مدرسين عشان اللجان فحبيت انزل تانى عشان اساعد واصلح الغلط اللى حصل