رواية لعبه القلوب المحرمه الخاتمه بقلم امانى سيد
الخاتمه
راحت جملات واعمامه لبيت شعيب والمره دى دخلتهم راضيه وبلغت شعيب بوجودهم
فضلوا قاعدين ساعتين مستنين شعيب يوصل وكانت راضيه قاعده متجهلاهم
حاولت جملات انها تتكلم مع راضيه لكن راضيه كانت بتتعمد تجاهلها
وكل ما تحاول جملات تضتيق راضيه كان عامر بيوقفها
عكس مراد ومحمد اللى كانوا بيحاولوا يلعبوا فى دماغ راضيه عشان ترفض الجوازه
اتكلم محمد بمكر
يا ام شعيب ازاى تقبلى واحده زى دى تناسبك المفروض انك اكتر واحده حريصه هلى ابنك والمفروض انك تجوزيه اللى تليق بيه وتعليه
بص يا محمد انا ابنى مش محتاج حد يعليه هو يعلى بلد بحالها يا محمد
اتكلمت جملات
بتحنى لاصلك دايما يا راضيه مش قادره تنسى اصلك
والله يا جملات الأصل مش فى الفلوس ولو كان فى الفلوس فكلكم دلوقتي تحت رحمه ربنا ومن بعده شعيب فمعنى كده انكم بلا أصل بقى
دخل شعيب على كلامهم وقعد جمب والدته وحط رجل على رجل
خير يا جماعه ايه سر الزيارة الى من غير معاد دى
بدأ عامر بالكلام
بقى كده تروح تخطب وتحدد الفرح وانا ابقى زى الغريب اعرف زيى زى الكل
ايه المشكلة دورك فى حياتى مايختلفش كتير عن دورهم فى حياتى على فكره
اتدخل محمد فى الكلام
طيب بنات عمك مش اولى يا شعيب على الاقل ولاد اصل وهما اولى بيك
يعنى ايه هما اولى بيه شايفنى ايه قدامكم لقمه بتقسموها
انا اختارت مروه وحبيتها ومش هسمح لحد يقرب منها أو يقولها كلمه تضايقها
وبعدها بص لابوه كانه بيقوله هو الكلام ده وبيفكره بالماضى
أنا مراتى خط احمر وكرامتها من كرامتى بالظبط يعنى اللى هيفكر بس مجرد تفكير ةنه يتكلم عنها كأنه بيكلمنى انا ووقتها رد فعلى استحاله تتخيلوه
اتكلمت جملات بتريقه
ليه يعنى بنت مين هى
مش مهم بنت مين والكلام اللى مابيأكلش عيش ولا بينفع حد
اللى يهمنى انها الإنسانه الوحيدة اللى قدرت ټخطف قلبى واللى شايه اسمى وانا اسمى مش قليل وهى مش قليله
لو حد فكر يقول كلمه تضايقها وقتها بس هنسى اى وعد او اتفاق واللى هيحصل مش هيعجبكم
فضل عامر ساكت وهو بيبص لراضيه وامه لو بس عمل ربع اللى عمله ابنه كان زمان حياته بقت حاجه تانيه دلوقتي بأى عين يتكلم او بأى صفه يبص فى وشهم
كل نظرات عامر اصبحت معلقه بأمه وشعيب وإزاى مكنش حد قادر يتكلم معاه ولا يغلطه والكل رضخ لرغبته
وازاى راضيه بقت اقوى فى بعده عنها
شتان بين راضيه دلوقتي وراضيه زمان
لو كنت زمان وقفت جمبها ومخلتهمش يجوا عليها كان زمان حياتى بقت حاجه تانيه
ازاى مافكرتش فى يوم إن كرامتها من كرامتى واخلى الكل يحيى عليها وابقى فاهم انى كده راجل
إزاي يا عامر إزاي كنت مغمى عينك السنين دي كلها شعيب العيل اللي من صلبك علمك يعني إيه راجل في ساعة واحدة.. علمك إن كرامة الست اللي شايلة اسمك هي كرامتك
انتهت القاعده وخرجوا الجميع زى مادخلوا كل اللى اخدوه كلام شعيب اللى كله ټهديد وازاى بقى يحسسهم انهم صغيرين قدامه
طلبت راضيه من عامر انه يتكلم معاها ووصلها عامر وطلع معاها عشان يعرف هى عايزه ايه
عجبك اللى ابنك بيعمله ده يا عامر
أه يا ماما عاجبنى أوى والحمد لله إنه اتربى بعيد عنى
أنت بتقول ايه
بقولك انى غلطت زمان لما كنت بسمع كلامك وضيعت منى ابنى ومراتى كنت فاكر الرجوله غلط
اتسعت عيون راضية وكأن الكلام نزل عليها صڤعة.
يعني أنا السبب!
أيوه
