رواية لعبه القلوب المحرمه الفصل 16 بقلم امانى سيد

مراد 
جدو عايز يتكلم لما يخلص ابقى قول كلامك اللى لا ليه لازمه ولا ليه هدف ده إنما دلوقتي نسمع كلام جده عشان ننفذه 
تنحنح مراد بيحاول يتكلم ويطلع الكلام مره تانيه من حلقه 
ماشى هسمع بس لو الكلام معجبنيش وقتها هيكونلى رد فعل تانى 
وحتى لو معجبكش مش هتقدر تعترض أنا ساكت بس عشان خاطر جدى مداش فرصه لمراد إنه يتكلم مره تانيه وبص لجده 
كمل يا جدى شوف عايز تقول ايه كلنا سامعينك 
اتكلم عابدين بتعب واضح فى صوته 
ايه شغل الحضانات ده مش هتكبر بقى يا مراد 
عموما انا عايز أقول الكلمتين وبعدها مش عايز اشوف حد فى الاوضه انا مش قادر اتكلم 
العمر خلاص مبقاش فيه بقيه 
المهم انا وصيتى من بعدى إن شعيب هيبقى هو كبير العيله بدالى كلمته هتبقى سيف على رقبه الكل كبير وصغير 
بدأ محمد يتكلم بعصبيه غير مراعى ظروف والده الصحيه 
ولما هو يبقى الكبير انا اقوله ايه يا عمى انت شكلك تعبت وخرفت انا الكبير فى السن وأولى أن كل حاجه تبقى تحت ادارتى 
إنما انت عايز تجبلى الصغير ابن الصغير وتخليه كبيرنا أى عقل يقول كده 
اتكلم مراد بتأييد 
محمد بيتكلم يا بابا أولا سنه الصغير ثانيا هو مش متربى معانا والله أعلم اتربى ازاى وهو بعيد عننا ازاى عايزه يبقى كبيرنا محدش هيوافق على كده 
فضل ماهر وشعيب واقفين وتجاهلوا كلام محمد ومراد وبصوا لجدهم 
كمل يا جدوا 
أتكلم الجد ووقفهم عند حدهم 
وأنا وزعت املاكى عليكم بالتساوى وانا عايش لكن محدش فيكم عرف يحافظ عليها ورغم كده شعيب قدر من الصفر يعمل ثروه كبيره ومش بس كده ده اشترى الشركات اللى انتوا بعتوها وكبرها معنى كده إن العيب مكنش فى الشركات كان فى الإدارة 
شعيب هو الكبير من بعدى وكل الشركات دى هتبقى تحت ادارته هو وكل واحد فيكم هيمسك فرع لشركته لكن تحت اداره شعيب 
نعم أنت عايزنا نبقى موظفين فى شركاتنا كمان وعند ده .... محدش هيقبل بكده 
اللى مش هيقبل عنه ما قبل الشركات لسه بأسمى لو ناسسين وكل رؤساء الإدارة واقفوا إن شعيب اللى يمسك الشركات يعنى تقبلوا ترفضوا مالهاش لازمه أنا كنت عملكم توكيل بالاداره إنما البيع والشړا كان بيتم عن طريقى كنت سايبكم فاكرين انكم اللى بتبيعوا وتشتروا لكن لولا أنا موافق مكنتوش قدرتوا تعملوا حاجه لا تبيعوا ولا تشتروا 
يلا اطلعوا بره وسيبونى مع حفيدى 
حاولوا يتكلموا مره تانيه لكن ماهر وقفهم وقدر انه يخرجهم بره 
مسك عابدين ايد شعيب 
اسمى امانه فى رقباتك يا شعيب لولا أنى عارف إنك هتخافظ عليها مكنتش عملت كده وعشان خاطرى وصيتى أوعى ترميهم او تتخلى عنهم 
أعمل اللى انت عايزه لكن حابى على أهلك يا شعيب 
ماتقلقش يا جدى