رواية خادمة الالفى الجزء الاول الفصل الخامس عشر بقلم زهرة الندى

فبسرعه اخد چاكده و خرج من الغرفه جرى فخرجت امينه وراه بقلق عليه فى لحظه خروج افنان من اوضتها...
فقالت بقلق شديد فيه ايه يا امينه...ومال ادم ماشى كدا...حصل حاجه جديده لعمر ولا ايه
امينه بمحولت تطمنها مافيش حاجه يا افنان الحمدلله...هواااا بس اول ما عرف ان الدكتور عمر عمل حدثه...خرج جرى من الاوضه عشان يطمن عليه...متخفيش يا افنان عمرهم ميشيلو من بعض عشان واحده...من غير زعل يا افنان...بس انا شيفه ان الاربعه دول مش سهل يتفرقو و اللى انتى عملتيه ده صح صدقينى و فى صالحك و صالحهم والله
افنان بتنهيده حزينه والله يا امينه محدش عالم اللى بيحصل ده هيكون فى الح مين او ايه لسه مخبياه لينا الايام فى فلا الالفى
امينه بأمل خفيف كل خير بأذن الله 
.. فى منزل كيان ..
كان يجلس امير على ضرف الفراش وهوا حاطت راسه مابين يديه و يشعر بالذنب الرهيب من الذى فعله امس وكان فى حالت عدم استوعاب للى عمله وهوا مش فى وعييو وازاى استطاع الضعف اممها كدا...
ففضل امير يضرب على راسه پغضب من نفسه وقال انت غبى غبى غبى...ازاى عملت كدا ازاى ضعفت كدا قدمها...ايه القرف اللى انا هببته ده بس...مستحيل المراتى تسامحنى... حتا لو سمحتنى فنا هسامح حالى ازاى على اللى انا عملته ده
وقام وقترب من باب الحمام وكان هيخبط على الباب ولكنه توقف عندما استمع صوت بكاء كيان فسند بجبهدو على الباب بندم و ڠضب من نفسه 
اما عند كيان فكانت تقف تحت الدوش فى الحمام وهيا تبكى بصوت مسموع وهيا غضبانه من نفسها و من ضعفها قدامه برغم انها كانت تعلم انها اثناء مكانت فى حضنه كان يظنها افنان مش كيان ولكنها سمحت لمشاعرها تضعف امامه بالشكل ده...
فسندت كيان علحائض بدموع وقالت خلاص بقا يا كيان لازم تحطى حد لكل اللى بيحصل ده...كفايه بقا توجعى فى قلبك عشان واحد ميستهلش زى ده اخدك تسليا لينسا بيكى عشقه لواحده تانيه غيرك 
واغلقت كيان الميا و لبست البرنس و تركت شعرها مفرود بحربه وهوا بينزل فى قطرات المياه على ضهرها فنظرت لانعكسها فى المرأه بأعين ورمانين من كتر البكاء...
وقالت لنفسى انتى حولتى تخليه يحبك... بس كل محولاتك كلها ادت بالفشل...فخلاص بقا لحد هنا يا كيان...امير مش الشخص اللى يستاهل حبك 
ومسحت كيان دمعها بكبرياء و خرجت لامير و عندمه رأته امتلأت اعينها بالڠضب و فضلت تضربه على صدره جامد...
وهيا بتقول انت لسه هنا بتعمل ايه...يلا اطلع بره و معدش تورينى وشك تانى...انت فاهم
مسك امير اديها وقال بندم كيان انا عارف ان معاكى حق فى عصبيتك دى...بس لازم نتكلم صدقينى اللى حصل ده كان ڠصب عنى يا كيان...انا والله ما كنت فى وعيي و شربت كتير انبارح من غير ما احس
كيان پغضب شدت اديها من اديه وقالت لا انت مشربتش من غير ما تحس يا امير...انت كنت قاصد تشرب و تشرب عشان تنسا ان حببت القلب بقت مرات ابوك و بقت محرمه ليكم كلكم...واخدت مكان امك فى قلب ابوك لكن والله البنت دى طلعت ذكيه...خلتكم كلكم تقعو فى حبها و لفت فى السر على الراجل الكبير ووقعتو فى غرمها ههه
امير پحده كيان ما تخدى بالك من كلامك... قولت معاكى حق فى عصبيتك دى...بس انتى وعيه للى بتقوليه
كيان بضيق انت اللى واعى للى حصل مابنا انبارح ده يا امير...عوزه اسألك سؤال واحد بس...مع