رواية خادمة الالفى الجزء الاول الفصل الخامس عشر بقلم زهرة الندى

.. 
خرجت عبير من الغرفه وقالت پغضب ريح حالك يا خلف...قولتلك مش هبيع ولا هكتب بأسمك اي حاجه واصل...غير لما ترجع بنتى لحضنى
مسكها خلف من شعرها پغضب وقال انتى شكلك اتجننتى اياك يا مره...بقا انتى يا بنت تقوليلى اكده...انتى عارفه انا دلوقت لو لقيت بتك دى...
ابعدت عبير اديه عن شعرها وقالت ابعد يدك دى عاد...انا بنتى اشرف من الشرف...و هقولها تانى و تالت يا خلف...ترجع بتى لحضنى هنفذ وعدى و هكتب ليك كل شيء بأسمك...اما لو منفذتش حديدى...فمش هتشوف ملين منى واصل...خلاص
ضربها خلف بالقلم وقال لا مش خلاص يا عبير...وخلاص بقا عند فى راسى...وبتك دى لو لقتها فعلآ...هموتها بيدى و مش هتشوفيها تانى واصل...حتا قپرها مش هتلقيه...و ده اللى تستاهلو واحده 
وسبها خلف ولسه هيخرج فجت الحيه صباح وقالت فيه ايه بس يا جماعه...دى صوت زعقكم جايب اخر البلد...مالك يا جوز اختى فيه ايه عاد
خلف پغضب فوقى اختك يا صباح...لانى خلاص جبت اخرى منها واصل
وسبها خلف ومشا فراحت صباح لعبير وسندتها تقعد وهيا مڼهاره وقالت مالك بس يا عبير ياختى...مزعلا جوزك اكده ليه
عبير بحسره هه جوزى ايه يا صباح...ده مش الراجل اللى اتچوزتو وامنتو على نفسى و بنتى و دارى و كل حاجه بأسم البنت اللى حتلى...كل اللى شغلو دلوقت...هيا الاملاك وبس...اما بنتى فين...معرفش...طب عامله ايه...معرفش...طب حالتها عامله ازاى...بردو ميعرفش...طلمه كل حاجه معرفهاش...امال اعرف ايه على ضنايا
صباح پحده انتى مالك بتتكلمى اكده وكأنها بت...!!!
اخرصتها عبير فجأه لما حطت اديها على فمها وقالت پغضب اياكى تنطقيها على لسانك يا صباح...وحياة بنتى عندى ممكن اقټلك بيدى ولا انك تنطقيها على لسانك
ابعدتها صباح بقسوت وقالت باين اكده ان هروب بتك چننك يا عبير...من رأيي تروحى تعلجى حالك...ليچرارك حاجه اياك لو حبيبت قلبك مرچعدش...او يكون چررها حاجه عاد هه
وسبتها صباح ومشت فقعدت عبير على الارض بدموع وقالت انتى فين يا بنت قلبى 
.. فى الغيط ..
كانت فيه بنت زى القمر بتجرى و شعرها بيطير وراها وهيا رسمه ابتسامه جميله على شفايفها وعماله تتنطط بطفوليه وكانو الشباب عمالين يبصو عليها باعجاب شديد فتجاهلتهم البنت و اقتربت من الجامع و قلعت حزئها و دخلت و جرت على ابوها...
وقالت بابتسامه السلام عليكم ورحمة الله وبركاته...ازيك يابوى...و اخبار صحتك ايه
الشيخ محمد بحب فى افضل حال و شكر و الحمدلله يا قلب ابوكى...قوليلى انتى ايه خرج بنتى الغاليه من دارها اكده
صفا بابتسامه امى قالتلى اجبلك الوكل و العلاج يابا...و بتقولك متنساش تيجى بليل بدرى عشان الناس اللى جيالك يابوى
حرك الشيخ محمد اديه على شعر بنته الحرير وقال بحب مشناسى يا نن عين ابوكى...مش مصدق ان وردتى كبرت و بقا يجلها عرسان
صفا بخجل نظرت للارض وقالت خلاص بجا يابوى متكسفنيش...يلا انا مشيا يابوى عشان امى قالتلى متعوجيش...يلا مع السلامه
وسبته ومشت وهيا بتفكر بحماس فى العريس اللى جاي ليها و بالزاد بعد ما عرفت هوا مين وهيا طيره من الفرحه...
.. تسريع الاحداث ..
.. بعد مرور يومين ..
خرجت افنان من الغرفه بملل شديد من جلسها فى الغرفه طول الوقت هروبآ من نظرات الكل لها
لتتفاجأ افنان بسيف خارج من غرفته وهوا بيعدل چاكدته عليه فأول ما جت الأعين فى بعض صدفه توترت افنان بشده مابين امتلأت ملامح سيف بالڠضب و نظراته اتملت باللوم و العتاب وكمان اتملت بالشوق و العشق فبعدت افنان نظرتها عنه و جت تمشى من أمام اعينه بارتباك
فجت تمر من